Archives for

Black clouds and silver linings

blackclouds

 

Dinsdag 26 januari tussen de middag. Even mijn mail en social mefia checken. Zie dat een vriendin een berichtje van een zekere Dirk en Jessica Kuijt heeft gedeeld. De begintekst intrigeert me, dus scroll ik niet door, maar lees het hele verhaal. Wow.. tranen stromen inmiddels over mijn wangen. Door het verhaal zelf, maar zeker ook door de manier waarop het verwoord is.

Een jong gezin, die een zoontje van 3,5 jaar onlangs hebben verloren. Hoe ze worstelen met dit onmenselijke verdriet en gemis. Zo puur, eerlijk, oprecht zijn hun gevoelens daarover omschreven. Ik lees wat berichten terug, want wat is er dan toch gebeurd?! Een auto ongeluk ging vooraf aan veel ellende, pijn, zorg, vechten en verdriet.

En aan dus het uiteindelijke los moeten laten…. Zoals Dirk het verwoorde: wat eerst “Huisje, boompje, beestje” was, veranderde in ” Huisje, traantje, kruisje”. Maar dan vertelt hij verder. Hoe ze gekozen hebben voor orgaan donatie en hoe ze daar iemands leven mee hebben weten te redden. Vandaar dus zijn titel “Black clouds & silver linings”, begrijp ik nu. Jemig, wat een relativeringsvermogen, maar meer nog, hoe dapper!! Diep respect.

Ja ik weet dat de meningen verdeeld zijn over donorschap en dat het een moeilijke keuze is. Deze blog is ook niet bedoeld als pleidooi.Gelukkig mag het namelijk nog steeds een vrije keuze zijn, want daar ben ik dan ook weer voorstander van. Het verhaal zet je wel aan het denken, want wat hadden zij graag gehad dat hun kleine man na het ongeluk gered had kunnen worden door een donor.

Zij en velen onder ons, hebben te “dealen” met een groot gemis. En ik vind het mooi om te lezen dat hun keuze, naast het redden van iemands leven, ook hun verdriet toch iets verzacht…

Ben benieuwd of het ook u aan het denken zet.

You can check out anytime you like, but you can never leave

eag;es

Dinsdagochtend 19 januari vroeg, mijn man komt naar boven: “Glenn Frey is overleden”. Even dringt de naam niet tot me door, oh ja, een van de zangers van The Eagles! Een zanger en songwriter die bij mij hoog in het vaandel staat. Ook weer zo jong…

“Ben benieuwd of hij net zoveel media aandacht krijgt als David Bowie vorige week”, zegt hij nog. “En wat fijn dat we The Eagles vorig jaar nog live hebben gezien”. Dat was inderdaad een grote wens die uitkwam, en het was meer dan prachtig! Mooi stemgeluid, gevoelige muziek, u kent het wel. Wat een mooie albums laat hij na!

Ja artiesten met hun talenten laten veel na, en zeker muziek is iets wat blijft, wat een klein beetje onsterfelijkheid met zich meebrengt. Een erfenis voor iedereen die zijn of haar werk weet te waarderen. Logisch toch, dat het overlijden dan uitgebreid in het nieuws komt?!

Ja! En nee, want is zo iemand dan belangrijker, “verdienen” de meeste mensen niet deze aandacht, overpeins ik. Gelukkig zie je meestal dat deze aandacht er ook is. Weliswaar in wat bescheidener vorm.

Maar naasten, dierbaren en kennissen eren de overledene op hun manier! Op een passende wijze. En wordt iedereen niet gemist en laat iedereen niet wat moois na, oké de een meer dan de ander.

Wat denk je van kinderen en kleinkinderen en de doorgegeven normen en waarden. De inzet in je werk of in het vereniging of vrijwilligersleven. De bekommering en zorg om andere mensen.

Dan geef je ook veel, en al is het misschien niet altijd even tastbaar, zeker niet minder belangrijk!
Voor velen van onschatbare waarde. En een ieder leeft zo voort in de harten van anderen.

Best een mooi idee, the circle of life.

 

Er voor elkaar zijn

voorelkaar

Hoe vaak hebben we het de afgelopen dagen gehoord: Prettige jaarwisseling en een gelukkig nieuw jaar. De beste wensen voor 2016. Veel liefde, geluk en gezondheid toegewenst. Maak er wat moois van!

Allemaal goed bedoelde wensen, helaas niet voor iedereen zo vanzelfsprekend. Als je onlangs een dierbare verloren bent, als er door ruzie een verwijdering is ontstaan, als er sprake is van een echtscheiding, als er een nare ziekte de kop op steekt bij jezelf of een naaste. Allemaal situaties waarin het niet zo vanzelfsprekend is, dat het een gelukkig nieuw jaar gaat worden.

Gevoelens van verdriet, gemis, wanhoop, eenzaamheid en machteloosheid voeren dan de boventoon. Hoe graag je het ook anders zou willen en hoe positief je ook wilt zijn. Toch zijn alle goede wensen niet voor niets, juist vaak welgemeend! En ja, het leven gaat door, een waarheid als een koe.

Wat als we proberen er voor elkaar te zijn, niet enkel met woorden maar ook met daden?! Een extra bezoekje, belletje, appje of kaartje. Neem iemand in je armen en biedt troost, een luisterend oor. Ook een zogenaamd verzetje of uitje doet soms wonderen.

Kortom, wat als we laten zien, merken, voelen dat we er zijn voor elkaar. Zou dat iets verlichten, ja toch?! Weet zeker dat we allemaal wel iemand in onze omgeving hebben, die dit broodnodig heeft. Enne… mogen geven is altijd nog zoveel beter dan moeten ontvangen!

Wie sluit u in uw armen?

Music was my first love

music van hardeveld uitvaartzorg
Zo na de kerstdagen, tot aan oudjaar, is het tijd voor de Top 2000. De lijst met populairste aller tijden. Het laat mij nadenken over mijn favoriete plaat.

“Music was my first love”, een tekst die zeker op mij van toepassing is. Muziek loopt als een rode draad door mijn leven. Muziek maken, muziek luisteren, muziek voelen!! Er zijn zoveel situaties in het leven, waarbij bepaalde muziek iets met mij kan doen, nee doet! Vrolijke dans- en meezing nummers die mij blij maken. Teksten die me aan het denken zetten , instrumenten zo bespeelt die je, zonder tekst weten te raken.

Muziek doet veel voor me. Emoties als geluk , blijheid, verdriet, gemis. Muziek kan me troosten, me opvrolijken, me aan iets of iemand laten denken, me kippenvel bezorgen, maar ook tranen laten vloeien. Kortom muziek laat me voelen.

Muziek kan een boodschap meegeven, muziek kan je helpen bij gevoelens, bijvoorbeeld bij verlies en gemis. Muziek kun je delen. Ook bij een afscheidsceremonie kan muziek een grote rol spelen. Het, al dan niet, samen uitzoeken van passende muziek geeft gespreksstof. Uitgekozen muziek die je later nog steeds troost bieden en in ieder geval herinneringen oproepen. Ik ervaar dit als zeer waardevol.

Welke muziek is voor u belangrijk?

Ik moet de rouwadvertenties lezen

Er is veel te vertellen over onderwerpen rondom uitvaartzorg. Vanuit ons enthousiasme doen wij dat graag. Maar ook anderen vertellen graag over onderwerpen rondom uitvaartzorg. Het volgende blog is geschreven door Elly, gelukkig getrouwd en trotse moeder van 2 zonen. 

Elke dag lees ik de krant, ook wekelijks de regiokranten. En wat ik maar niet kan laten, waar ik steeds weer naar toe getrokken word, zijn de pagina’s met de rouwadvertenties. Ik MOET deze lezen.

Hoe oud is iemand mogen worden, wat wordt er over de overledene vertelt. Kan ik eruit opmaken hoe diegene overleden is. Plotseling, een langdurig ziekbed, misschien wel moord of zelfdoding …………. Horen er meerdere advertenties bij elkaar? Door wie geplaatst? De partner, gezin, familie, werkgever, school of sportclub.

Sommige lees je als mededeling in plaats van rouwkaarten. In andere voel je het grote verdriet van de nabestaanden. Soms zelfs hun wanhoop, vaak ook dankbaarheid. Ook zijn er waarin het vertrouwen op God, een weerzien met, tot uiting komen.

Wat wil iemand kwijt? Praktische informatie, geef je aan of belangstellenden welkom zijn of niet. En ja dan vraag ik mij af waarom dan niet? Wat is het verhaal erachter.

Met regelmaat is de rouwadvertentie een blijk van medeleven. Je “leert” veel uit zo een persoonlijk bericht. Alsof je de overledene zelfs een beetje leert kennen. Wie het was, geslacht en leeftijd, hoe iemand in het leven stond, wanneer en hoe iemand is overleden

Heel veel informatie in een relatieve korte tekst, die mij heel vaak tot tranen roert. Vaak is de rouwadvertentie gelijk aan de rouwkaart. Wanneer je in de situatie komt om de rouwkaart en/of de rouwadvertentie te moeten samenstellen is het formuleren hiervan een van de stappen die leiden naar een persoonlijk afscheid. Afscheid nemen doe je maar een keer. En ook hiervoor geldt, ieder op zijn of haar eigen wijze.

Welke tekst spreekt u aan?